Ermənistanda revanşistlər, keçmiş qondarma “DQR” rejiminin tör-töküntüləri yenidən fəallaşıb. Onlar Azərbaycanın suverenliyi və ərazi bütövlüyünü təhdid edən təxribatçı açıqlamalar verir, o cümlədən, Qərbdəki havadarlarına arxalanaraq yenə “beynəlxalq təminat altında Qarabağa qayıdış”dan dəm vururlar.
Revanşist və separatçı rejimin qalıqları İrəvanda Üçkilsədə (Eçmiədzin) yenindən qondarma rejimin “bayrağını” qaldırıblar.
Təxribatların və müharibə tərəfdarlarının artması təsadüfi sayıla bilməz. Bu fəallaşmanı müxtəlif səbəblərlə əlaqələndirmək olar. Hər zaman fürsətcillikləri ilə seçilən ermənilər, şübhəsiz ki, Azərbaycana məxsus mülki təyyarənin Rusiya səmasında vurulmasından sonra münasibətlərdə yaranmış vəziyyətdən istifadə etməyə çalışırlar.
Bəllidir ki, rəsmi Bakı Qroznıda vurulan və Aktauda yerə düşən təyyarə ilə bağlı narazılığını Kremlin diqqətinə çatdırıb, üzrxahlıq, təzminat və təqsirkarların məsuliyyətə cəlb olunmasını tələb edib.
Ehtimal etmək olar ki, Ermənistandakı qüvvələr Azərbaycanın Rusiya ilə münasibətlərində yaşananları gərginlik kimi görərək hərəkətə keçiblər. Separatçı kəsim və Ermənistandakı revanşizm tərəfdarları ümid edirlər ki, yaranmış vəziyyət onlara Azərbaycana qarşı ərazi iddiaları ilə bağlı planlarının həyata keçirilməsinə imkan verəcək.
Bu, tanış mənzərədir. Lakin indi nə ötən əsrin 90-cı illəridir, nə də Azərbaycan həmin ölkədir. Baş verən hakimiyyət çevrilişləri, tam xaos və ikitirəlik nəticəsində Azərbaycan nəinki torpaqlarının 20 faizindən məhrum oldu, hətta dövlətçiliyini itirmək təhlükəsi ilə üz-üzə qaldı. Yalnız Ümummilli Lider Heydər Əliyevin yenidən hakimiyyətə qayıtması ilə Azərbaycanın bir dövlət kimi məhv olmasının qarşısı alındı. Məhz həmin illərdə Ermənistan əsas və başlıca havadarı Rusiya Federasiyasının siyasi, hərbi və iqtisadi yardımı ilə hərəkətə keçərək işğal planını reallaşdırdı.
Otuzillik işğal dövründə də Rusiya ATƏT-in Minsk qrupunun həmsədri kimi işğala son qoyulması ilə bağlı hər hansı bir təşəbbüslə çıxış etmədi, bir növ, bunun marağında olmadı.
Azərbaycan xalqı bu işğala yalnız 2020-ci ildə, Ali Baş Komandan İlham Əliyevin rəhbərliyi ilə özü son qoydu. Nə həmsədrlər, nə də BMT-nin qətnamələri bu işdə rol oynadı. Azərbaycan həmin qurumların faydasını görmədi, onların etmədiyi işi təkbaşına həyata keçirdi. Nəticədə Ermənistana elə bir zərbə vuruldu ki, hələ də bunun nəticələrindən özünə gələ bilmir.
Maraqlıdır ki, separatçı kəsim və revanşistlər “bayrağı” qaldırmaq üçün yeri də təsadüfi seçməyib. Separatçılar əsgi parçalarını birbaşa tapşırıq və əmrlər aldıqları ermənilər üçün dini mərkəzdən çox, siyasi mərkəz rolunu oynayan Üçkilsədə qaldırıblar.
Görünən odur ki, “miatsum”, “Böyük Ermənistan” xülyası hələ də separatçıların canından çıxmayıb. Halbuki Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyan bu yaxınlarda verdiyi açıqlamada birbaşa həmin kəsimə ünvanlanan tutarlı cavab verib. O, erməniləri separatçı və tarixi uydurmalara son qoymağa çağırıb. Baş nazir Qarabağdan olan “məcburi köçkünlər”in bəzi dairələrini Ermənistanın milli təhlükəsizliyinə təhdid yaradan addımlar atmaqda günahlandırıb.
“Açıq şəkildə bəyan etmək istəyirəm ki, Ermənistanda yalnız bir hökumət var və o da bu zalda əyləşib. Lazım gələrsə, xarici qüvvələrin bəzi dairələrdən təhlükəsizliyə təhdid yaratmaq üçün istifadə edə bilməməsi üçün müvafiq tədbirlər görülməlidir. Dövlətə hörmət sərhədini aşan hər kəs cavab almalıdır”, – Paşinyan bildirib.
Lakin məsələ ondadır ki, baş nazir dəfələrlə verdiyi bəyanat və fikirləri təkzib etməsi ilə yadda qalıb. Hər halda yaxşı olardı ki, Paşinyan hakimiyyəti separatçılara qarşı apardığı sistemli mübarizədə davamlılıq nümayiş etdirsin. Düzdür, ara-sıra bu istiqamətdə addımlar atılır. Götürək elə separatçı rejimin nümayəndələrinə qarşı çıxarılan məhkəmə qərarlarını. Məsələn, bu günlərdə Ermənistan məhkəməsi Qarabağdakı keçmiş separatçı rejimin “komandanı” Cəlal Arutyunyanı xidməti səhlənkarlıqda təqsirli bilərək 5,5 il müddətinə azadlıqdan məhrum edib.
İrəvanda erməni siyasi mərkəzi kimi tanınan Eçmiədzində separatçı “bayrağını” qaldıranlara gəldikdə isə onların diqqətinə Bakıda keçirilən və artıq tarixə “İkinci Nürnberq” kimi düşən məhkəmə proseslərini çatdırmaq istərdik.
Azərbaycan Respublikası və xalqına qarşı törədilən təcavüz aktı, işğal, soyqırımı, sülh və insanlıq əleyhinə digər cinayətlər, müharibə cinayətləri, terrorçuluq və terrorçuluğun maliyyələşdirilməsi və digər çoxsaylı cinayətlərin törədilməsi faktları ilə bağlı toplanmış mötəbər sübutlar əsasında ümumilikdə 2 548 epizod üzrə Ermənistan silahlı qüvvələri və qanunsuz silahlı birləşmələr tərəfindən törədilən cinayətlərdə ittiham olunan 15 nəfər – Qukasyan (Ğukasyan) Arkadi Arşaviri (Arşaviroviç), Arutyunyan Arayik Vladimiri (Vladimiroviç), Saakyan Bako Sahaki, İşxanyan Davit Rubeni, Babayan Davit Klimi (Klimoviç), Mnatsakanyan Lyova Henrixi, Manukyan Davit Azati, Martirosyan Qarik Qriqori, Paşayan Melikset Vladimiri, Allahverdiyan Davit Nelsoni, Stepanyan Qurgen Homerosi, Balayan Levon Romiki, Babayan Madat Arakeli (Arakeloviç), Beqlaryan Vasili İvani və Qazaryan Erik Robertin Bakıda məhkəməsi aparılır.
Göründüyü kimi, onların əməllərində müharibə cinayətlərinin bütün faktorları var. Azərbaycanın ayaqlar altına atdığı əsgi parçasını İrəvanda yenidən qaldıranlar bunu da unutmasınlar. İddialarından əl çəkməsələr, onlar da ittiham kürsüsünə çıxarılacaq və törətdikləri cinayətlərə görə cavab verəcəklər.
Ermənistan hakimiyyəti də dayanıqlı və davamlı sülh istəyirsə, qondarma rejimi xatırladacaq “simvolları” aradan götürməlidir. Çünki Ermənistan kapitulyasiya aktına imza atıb. Bunu unudanların isə yaddaşını asanlıqla yeniləmək olar…(Report)
